بخش ۸۲ - بازگشتن نمامان از حجرهٔ ایاز به سوی شاه توبره تهی و خجل همچون بدگمانان در حق انبیا علیهمالسلام بر وقت ظهور برائت و پاکی ایشان کی یوم تبیض وجوه و تسود وجوه و قوله تری الذین کذبوا علی الله وجوههم مسودة
告密者們從阿亞茲的房間空手而回，羞愧地回到國王那裡，就像在先知們（願主賜福他們）清白無辜顯現之時，那些對他們懷疑的人一樣，那天「有些人的臉會變白，有些人的臉會變黑」。正如真主所說：「那些對真主撒謊的人，他們的臉將會發黑。」
- M5:2078 شاه قاصد گفت هین احوال چیستکه بغلتان از زر و همیان تهیست
- M5:2079 ور نهان کردید دینار و تسوفر شادی در رخ و رخسار کو
- M5:2080 گرچه پنهان بیخ هر بیخ آورستبرگ سیماهم وجوهم اخضرست
- M5:2081 آنچ خورد آن بیخ از زهر و ز قندنک منادی میکند شاخ بلند
- M5:2082 بیخ اگر بیبرگ و از مایه تهیستبرگهای سبز اندر شاخ چیست
- M5:2083 بر زبان بیخ گل مهری نهدشاخ دست و پا گواهی میدهد
- M5:2084 آن امینان جمله در عذر آمدندهمچو سایه پیش مه ساجد شدند
- M5:2085 عذر آن گرمی و لاف و ما و منپیش شه رفتند با تیغ و کفن
- M5:2086 از خجالت جمله انگشتان گزانهر یکی میگفت کای شاه جهان
- M5:2087 گر بریزی خون حلالستت حلالور ببخشی هست انعام و نوال
- M5:2088 کردهایم آنها که از ما میسزیدتا چه فرمایی تو ای شاه مجید
- M5:2089 گر ببخشی جرم ما ای دلفروزشب شبیها کرده باشد روز روز
- M5:2090 گر ببخشی یافت نومیدی گشادورنه صد چون ما فدای شاه باد
- M5:2091 گفت شه نه این نواز و این گدازمن نخواهم کرد هست آن ایاز