M1:2882 — چون شدی تو سیر‌، مرداری شدی / بی‌خبر بی‌پا ، چو دیواری شدی

这句诗是鲁米对灵性道路上一个核心危险的警告：耽于肉体欲望的满足。在前面的诗句中，他已将饥饿比作使人变成恶犬，而这句诗则描绘了另一个极端：饱足。

鲁米认为，当一个人被物质（以食物为象征）填满时，他并未获得安宁，反而陷入了一种更糟糕的状态——“死尸”（مردار）。死尸没有生命，没有意识，无法移动。这种状态比饥饿的“恶犬”更糟，因为狗尚有活力和欲望，而死尸则彻底停滞了。接着，他用“墙壁”的意象来强化这一点。墙壁是静止的、无知觉的、无法移动的（“无足”）。它只是一个障碍物，一个纯粹的物质存在。

因此，这句诗的深层含义是，过度沉溺于满足身体的欲望，会使人的精神生命枯萎。灵魂失去了感知更高实相的能力（“毫无知觉”），也失去了在灵性道路上前行的动力（“无足无行”）。人被简化为一个纯粹的物质存在，就像一块泥土或一堵墙，完全被困在物质世界中，与神圣的源头隔绝。

این بیت بخشی از تمثیل بزرگ‌تری است که در آن، مولانا دو حالت افراطی نفس را نقد می‌کند: گرسنگی حریصانه و سیری غفلت‌آور. در بیت پیشین، گرسنگی به سگی درنده تشبیه شده بود که نماد خشونت و طبیعت حیوانی است. این بیت، روی دیگر سکه را نشان می‌دهد: سیری کامل.

وقتی انسان از لذت‌های دنیوی و مادی کاملاً سیر می‌شود، دچار رخوت و بی‌حسی روحانی می‌گردد. مولانا این حالت را به «مردار» تشبیه می‌کند؛ موجودی که زندگی و اراده‌اش را از دست داده و ساکن و بی‌ارزش افتاده است. سپس این تصویر را با تشبیه به «دیوار» کامل می‌کند: موجودی بی‌پا (ناتوان از حرکت در راه معنوی) و بی‌خبر (غافل از حقایق عالم بالا). دیوار فقط فضایی را اشغال می‌کند اما نه درکی دارد و نه پویایی.

پیام اصلی این است که برای سالک، نه گرسنگی افسارگسیخته و نه سیری مطلق، هیچ‌کدام مطلوب نیست. هر دو حالت، انسان را از تعادل خارج کرده و او را یا به حیوانی درنده یا به جمادی بی‌ادراک تبدیل می‌کنند. راه درست، حفظ نوعی «گرسنگی معنوی» است که نیروی محرکه‌ی انسان برای جستجو و حرکت به‌سوی کمال باقی بماند.