哈里发接受了礼物，并以极大的超然物外之情赏赐，不顾那礼物和水壶的价值

M1:2865 چون به کشتی در نشست و دجله دیدسجده می‌کرد از حیا و می‌خمید 他登舟远望，见底格里斯河浩荡，羞惭中俯身叩拜，身躯深深地弯降。当这位阿拉伯人登上船，第一次亲眼看到浩瀚的底格里斯河时，他因自己的礼物（一小罐河水）如此微不足道而感到无比羞愧，不禁俯身叩拜。

M1:2866 کای عجب لطف این شه وهاب راوان عجب‌تر کاو ستد آن آب را “这位慷慨君王的美意，多么奇妙！而更奇妙的，是他竟收下了那份水礼！”这位贝都因人感叹道：君王（哈里发）的仁慈已令人惊奇，但他竟然接受我这微不足道、甚至有些荒唐的礼物，这更令人惊叹不已。

M1:2867 چون پذیرفت از من آن دریای جود‌؟آن‌چنان نقد دغل را زود زود‌؟ 那慷慨之洋，怎会收下我的献礼？那般虚假的伪币，竟收得如此迅疾？这位贝都因人对自己那微不足道、甚至可以说是虚伪的礼物（一罐浑浊的河水）竟被哈里发（慷慨的化身）欣然接受而感到震惊和不解。

M1:2868 کل عالم را سبو دان ای پسرکاو بود از علم و خوبی تا به‌سر 孩子啊，当知整个宇宙便是一只陶罐，从头到脚，都充满了祂的知识与美善。这句诗将整个宇宙比作一个陶罐，它从里到外、从上到下，都充满了真主的知识与美善。

M1:2869 قطره‌ای از دجلهٔ خوبی اوستکان نمی‌گنجد ز پُری زیر پوست 它不过是他美善底格里斯河的一滴水，却因其满溢，连皮肤也无法将它包容。整个宇宙，尽管充满了上帝的知识与美善，却仅仅是祂无限本质的一滴水；然而即便是这一滴水，其丰盈也已超出了宇宙自身的承载能力。

M1:2870 گنج مخفی بُد ز پُری چاک کردخاک را تابان‌تر از افلاک کرد 祂曾是隱秘的寶藏，因滿溢而裂開；祂使塵土，比諸天星辰更為璀璨。這句詩描寫了神（真主）的創造行為：祂的豐盈滿溢而出，創造了世界，並將卑微的人類提升到比天界更高的地位。

M1:2871 گنج مخفی بد ز پری جوش کردخاک را سلطان اطلس‌پوش کرد 祂曾是隱秘的寶藏，因滿溢而湧現；祂曾是塵土的君王，身披華麗綢緞。這句詩描述了神聖的創造行為：一個因自身圓滿而滿溢出來的「隱秘寶藏」（神），將原本卑微的塵土（人類與世界）變成了尊貴的存在。

M1:2872 ور بدیدی شاخی از دجلهٔ خداآن سبو را او فنا کردی فنا 他若看见主之底格里斯河的一道支流，便会把那水瓶彻底、彻底地粉碎。倘若那献上有限知识（水瓶）的人，能一瞥无限的神圣实在（大河），他会立刻认识到自己的渺小，并放弃那份执着。

M1:2873 آنک دیدندش همیشه بی خودندبی‌خودانه بر سبو سنگی زدند 凡亲眼见祂之人，恒常忘我；他们忘我地，将石块掷向陶罐。那些真正体验到神圣实在的人，会超越自我意识，并在此种忘我状态下，毫不犹豫地打破自己有限的、个体的存在。

M1:2874 ای ز غیرت بر سبو سنگی زدهوان شکستت خود درستی آمده 哦，你因神圣的嫉妒向陶罐掷石，而你的破碎，本身已然是圆满。这句诗描绘了一种神秘体验：出于对绝对完美的“神圣嫉妒”，人舍弃了有限的自我（陶罐），而这种“破碎”恰恰是通往真正完整的道路。

M1:2875 خم شکسته آب ازو ناریختهصد درستی زین شکست انگیخته 酒瓮已碎，水卻未灑，百般圓滿，由此破碎而生。這個神秘的破碎，並非毀滅，反而是一種超越；它打破了形式的局限，卻完整地保存了內在的本質，從而產生了一種更高層次的完整性。

M1:2876 جزو جزو خم به‌رقص‌ست و به‌حالعقل جزوی را نموده این محال 陶瓮的每个碎片都在起舞，沉醉于狂喜；这在琐屑的理智看来，纯属无稽。当神圣的实体（水）显现时，承载它的物质形式（陶瓮）的每个部分都进入了狂喜的舞蹈，这种状态是日常逻辑所无法理解的。

M1:2877 نه سبو پیدا درین حالت نه آبخوش ببین والله اعلم بالصواب 此境之中，无瓶亦无水；你且细观，真主知真伪。在这种物我两忘的合一之境中，个体（瓶）与内在精神（水）的分别已然消失；你仔细体察这境界，而唯有真主全然知晓最终的真相。

M1:2878 چون درِ معنی زنی بازت کنندپرّ فکرت زن که شهباز‌ت کنند 你若叩响那意义之门，他们就为你敞开；你若振动那思想之翼，他们就使你化为王鹰。当你努力寻求内在的灵性实相时，那扇门就会为你打开；当你运用你的灵性思想去飞翔时，你就会被转化为高贵的、能看见实相的存在。

M1:2879 پر فکرت شد گل‌آلود و گرانزانک گِل‌خواری‌، ترا گِل شد چو نان 你思想的翅膀沉重而沾满泥浆，因为食土之习，已让你视泥土为食粮。你的思维之所以迟钝污浊，是因为你沉溺于物质世界，把感官和肉体需求当作了精神的食粮。

M1:2880 نان گلست و گوشت کمتر خور ازینتا نمانی همچو گل اندر زمین 面包与肉皆是尘土，应少食，免你如泥，永陷大地深处。此诗节劝诫人减少对物质食物的依赖，因为沉溺于口腹之欲会使人的精神沉重，无法飞升，如同泥土般被束缚于尘世。

M1:2881 چون گرسنه می‌شوی سگ می‌شویتند و بد پیوند و بدرَگ می‌شوی 你一旦挨饿，就变得像条恶犬，暴躁乖戾，血脉里充满卑贱。这句诗描绘了当肉体欲望（如此处的饥饿）未被满足时，人的“本我”（nafs）会如何退化成一种充满攻击性、卑劣的动物状态。

M1:2882 چون شدی تو سیر‌، مرداری شدیبی‌خبر بی‌پا ، چو دیواری شدی 一旦你酒足饭饱，便沦为一具死尸；你变得毫无知觉，无足无行，如同一堵墙壁。当你被物质欲望完全满足时，你的灵性就会死亡，变得像无生命的物体一样，既不能感知，也无法前进。

M1:2883 پس دمی مردار و دیگر دم سگیچون کنی در راه شیران خوش‌تگی‌؟ 一时如尸，一时如犬，狮群之道，汝怎能驰骋？你时而像死尸一样惰怠，时而像饿狗一样贪婪，在这种状态下，你怎么可能在真正英雄（或圣徒）的道路上奋勇前行呢？

M1:2884 آلت اشکار خود جز سگ مدانکمترک انداز سگ را استخوان 莫把你的狩猎工具看作别的，它就是一条狗；给这条狗少扔一点骨头吧。这句诗告诫说，要把你的肉体欲望（或曰“自我”，即纳夫斯）看作一条用于精神“狩猎”的狗，必须让它保持适度的饥饿，才能派上用场。

M1:2885 زانک سگ چون سیر شد سرکش شودکی سوی صید و شکار خوش دود 因为狗一旦饱足，就会变得桀骜不驯；它又怎会兴冲冲地奔向围猎与捕禽？在灵性追寻的道路上，如果让肉体欲望（好比猎犬）完全满足，它就会变得懒惰和悖逆，不再服务于更高的目标。

M1:2886 آن عرب را بی‌نوایی می‌کشیدتا بدان درگاه و آن دولت رسید 贫穷驱使着那个阿拉伯人，直至他抵达那道门槛、那份幸运。这句诗说的是，物质上的匮乏与困顿，反而成了引领那位阿拉伯人来到哈里发（象征着精神富足与神圣恩典）门前的驱动力。

M1:2887 در حکایت گفته‌ایم احسان شاهدر حق آن بی‌نوای بی‌پناه 我们在故事中已讲述了君王的善举，那是对他——那无依无靠的穷苦人的恩典。这句诗是一个过渡，提醒读者，我们已经讲过了哈里发如何仁慈地对待那个一无所有、走投无路的阿拉伯人的故事。

M1:2888 هر‌چه گوید مرد عاشق بوی عشقاز دهانش می‌جهد در کوی عشق 情人所言，皆带爱之芬芳；其言离口，便跃入爱之街巷。一个真正的情人，无论言说什么，其话语都自然而然地散发出爱的本质与气息，因为他的整个存在都已被爱浸透。

M1:2889 گر بگوید فقه‌، فقر آید همهبوی فقر آید از آن خوش دمدمه 他若宣講教法，滿溢的是靈貧；自那甜美的低語，飄來靈貧的芳馨。當一個內心充滿「靈貧」（Faqr）的真愛者開口時，無論他說的是什麼——哪怕是枯燥的教法——聽者感受到的都是他內在狀態的芬芳。

M1:2890 ور بگوید کفر‌، دارد بوی دینآید از گفت ِ شکش بوی یقین 他若口出 blasphemy，却散发着信仰的芬芳；他若言辞存疑，其中却有确信之馨香。出自真正的情人或求道者之口，即使是听起来亵渎或怀疑的话语，其本质也源于并散发着信仰与确信的气息。

M1:2891 کف‌ِ کژ کز بحر صدقی خاسته‌ستاصل صاف آن فرع را آراسته‌ست 纵使泡沫扭曲，若源于真理之海，那纯净的根基，已将这末节装点。如果一个行为或言语出自真诚纯粹的内心，那么即使其外在形式有瑕疵，其内在的真诚也会使其变得美好而可贵。

M1:2892 آن کفش را صافی و محقوق دانهمچو دشنام ِ لب معشوق دان 当知那浮沫纯净而真实，视之如爱人唇间的咒骂。这句诗是说，源自真诚之心的外在瑕疵，其本质是纯洁的，就像来自爱人的一切（哪怕是责骂）都应被珍视一样。

M1:2893 گشته آن دشنام نامطلوب اوخوش ز بهر عارض محبوب او 他那不堪入耳的辱骂，因他爱人的脸颊而变得悦耳。出自爱人之口，就连刺耳的辱骂也变得动听，因为说话者的身份改变了话语的本质。

M1:2894 گر بگوید کژ‌، نماید راستیای کژی که راست را آراستی 他若说出歪理，彰显的却是正直；啊，这歪曲，竟将正直本身妆点！当言语源自真诚的爱时，即使其外在形式是扭曲或错误的，其内在的正直与真理也会因此而更加彰显。

M1:2895 از شکر گر شکل نانی می‌پزیطعم قند آید نه نان‌، چون می‌مزی 你若用糖做出面包的形状，尝时却是糖味，而非面包香。事物的本质比其外在形式更重要；内在的真实（爱、真诚）会透过任何外在的言行显现出来。

M1:2896 ور بیابد مؤمنی زرین وثنکی هِلَد آن را برای هر شمن‌؟ 倘若信士发现一尊纯金偶像，岂会把它留给任何萨满祭拜？一个真正的信徒若发现本质珍贵的事物被外在的虚假形式所遮蔽，他会摧毁那虚假的形式，以保存其真实的价值。

M1:2897 بلک گیرد اندر آتش افکندصورت عاریتش را بشکند 他反將金像投入烈火，使其虛假的形相破碎。一位真正的信徒會將偶像投入火中，不是為了摧毀黃金，而是為了去除其虛假、借來的偶像形式，從而回歸其純粹的本質。

M1:2898 تا نماند بر ذهب شکل وثنزانک صورت مانع است و راه‌زن 如此，偶像的形狀便不存留於黃金之上，因為外在的形象是障礙，是劫道的匪幫。此詩節闡明，為了獲取黃金的純粹本質，必須摧毀其偶像的外形，因為外在形式會阻礙人認識內在的實質。

M1:2899 ذات زرش دادِ ربانیت استنقش بت بر نقد زر عاریت است 其金之本質，乃神聖之賜予；其幣之偶像，為借來之形骸。人的根本實質（如黃金）是神聖的，而其外在的形式或信仰（如金幣上的偶像圖案）則是暫時且非本質的。

M1:2900 بهر کیکی تو گلیمی را مسوزوز صداع هر مگس مگذار روز 莫为一只跳蚤，焚烧你的毛毯；莫因苍蝇嗡扰，放弃你的一天。这句诗告诫我们，不要因为微不足道的小问题或外在的瑕疵，而毁掉或抛弃那些本质上珍贵有价值的事物。

M1:2901 بت‌پرستی چون بمانی در صوَرصورتش بگذار و در معنی نگر 若你耽于外相，便是偶像崇拜；当舍其外相，而观其内涵。这句诗告诫说，执着于事物的表面形式就是一种偶像崇拜；人应当超越外在的形象，去探寻其内在的真正意义与实质。

M1:2902 مرد حجی‌، همره ِ حاجی طلبخواه هندو خواه ترک و یا عرب 若要朝觐，就寻觅朝觐的同伴，无论他是印度人、突厥人，还是阿拉伯人。如果你真心寻求上帝，就去找一个志同道合的同路人，不要在意他的种族或外表。

M1:2903 منگر اندر نقش و اندر رنگ اوبنگر اندر عزم و در آهنگ او 莫看他的外表与肤色，要看他的决心与方向。在灵性道路上，不要根据一个人的外貌、种族或社会地位来评判他，而要看他内在的意图和目标。

M1:2904 گر سیاه‌ست او هم‌آهنگ توستتو سپید‌ش خوان که همرنگ توست 他纵然肤色黝黑，却与你同心同调；你当称他为白皙之人，因他与你本色相同。在灵性道路上，外在的差异（如肤色、种族）无关紧要；真正重要的是内在目标与灵性追求的一致。

M1:2905 این حکایت گفته شد زیر و زبرهمچو فکر عاشقان بی پا و سر 此番讲述，颠倒错乱，恰如爱侣沉思，无始无终。这个故事的讲述方式看似杂乱无章，因为它模仿了恋人那种超越时空、无头无尾的思绪。

M1:2906 سر ندارد چون ز ازل بوده‌ست پیشپا ندارد با ابد بوده‌ست خویش 它無首，因它自無始之始便已在前；它無足，因它與無終之終亙古為親。此詩節闡明了神聖之愛與靈知海洋的宏偉與無垠，斷言它既無開端也無終結，永恆存在。 ❋

M1:2907 بلک چون آبست هر قطره از آنهم سرست و پا و هم بی هر دوان 不仅如此，它的每一滴都仿佛是水：既有头有脚，又两者皆无。这则故事就像水一样，每一滴（每一部分）都既是完整的整体，又超越了开端与结尾的局限。

M1:2908 حاش لله این حکایت نیست هیننقد حال ما و تست این‌، خوش ببین 真主在上，这并非传说故事，当心！这是你我当下的境况，且用心看清。鲁米提醒读者，他刚刚讲述的故事不仅仅是一个古老的传说，而是对我们每个人当下内在状态的直接写照。

M1:2909 زانک صوفی با کرّ و با فر بودهرچ آن ماضی‌ست لا یذکر بود 只因苏菲活在冲锋与荣光，凡是过往之事便不值一提。在此语境下，这句诗是说：真正的苏菲（Sufi，苏菲行者）全神贯注于当下的精神状态与行动，对过去发生的一切，无论是好是坏，都全然放下，不挂于心。

M1:2910 هم عرب ما‌، هم سبو ما‌، هم مَلِکجمله ما یؤفک عنه من افک 我们是那阿拉伯人，是我们，是我们；我们是那水罐，是我们，是我们；我们是那君王，是我们，是我们；我们全然是“被蒙蔽者才背离的真理”。在这故事中，献礼的阿拉伯人、作为礼品的水罐、以及接受礼物的哈里发，这三者看似分离，实则都是“我们”（即寻求真理者）内在实相的不同面向。它们共同指向一个统一的灵性实在，只有那些注定被蒙蔽的人才会偏离它。

M1:2911 عقل را شو دان و زن این نفْس و طَمْعاین دو ظلمانی و منکِر‌، عقل شمع 当知理性为夫，我欲与贪婪为妻；此二者昏昧不信，理性乃一盏明烛。此诗节将理性（`aql`）比作丈夫，将低我（`nafs`）与贪婪比作妻子，并指出后两者本质上是黑暗和悖逆的，而理性则如明灯，能照亮一切。

M1:2912 بشنو اکنون اصل انکار از چه خاستزانک کل را گونه‌گونه جزوهاست 现在听我道来，那“拒绝”的根源何在？只因“全体”之下，自有形形色色的“部分”。现在来听听“拒绝”或“不信”的根本原因吧：那是因为“整体”（真理）是由许多不同种类、看似矛盾的“部分”（显现）构成的。

M1:2913 جزو کل نی جزوها نسبت به کلنی چو بوی گل که باشد جزو گل 整体之分，非同诸分之于整体，亦非同花香，仅为花之一分。此诗节区分了两种“部分”与“整体”的关系：一种是整体中不可分割的有机部分，另一种则是与整体相对的、可分离的组成部分。

M1:2914 لطف سبزه جزو لطف گل بودبانگ قمری جزو آن بلبل بود 青草之美，本是花儿美的一部分；斑鸠之鸣，亦是那夜莺歌的一部分。看似分离的事物，实际上都源于同一个更高的整体；局部的显现，不过是全体本质的不同侧面。

M1:2915 گر شوم مشغول اشکال و جوابتشنگان را کی توانم داد آب 若我沉湎于诘难与应答，又怎能为干渴者送上甘泉？鲁米断言，他的首要职责是为干渴的灵魂提供精神滋养，如果他将时间投入到理智辩论和驳斥诘难中，就会偏离这一核心使命。 ❋

M1:2916 گر تو اشکالی بکلی و حرجصبر کن الصبر مفتاح الفرج 你若全然是难题与困境，且忍耐——忍耐是开启出路之钥。如果你发现自己充满了困惑与精神上的窘迫，无法理解这些教诲，那么就保持耐心，因为耐心本身就是通往领悟与解脱的途径。

M1:2917 احتما کن احتما ز اندیشه‌هافکر شیر و گور و دل‌ها بیشه‌ها 克制，你要克制万般思虑，思想是狮子与野驴，人心是丛林。这句诗告诫我们，要像病人控制饮食一样严格地控制自己的思想，因为人心就像一片丛林，其中充满了各种危险的、相互冲突的念头，如同狮子和野驴。

M1:2918 احتماها بر دواها سرور‌ستزانک خاریدنْ فزونی‌ِ گَر‌ست 諸般戒禁是百藥之王，只因搔抓會加重疥瘡。在此處，魯米強調，在靈性道路上，自制與戒禁（不放縱低級慾望）比任何外在的「療法」（理論或儀式）都更為重要且有效。

M1:2919 احتما اصل دوا آمد یقیناحتما کن‌، قوّت جانت ببین 诚然，节制乃疗愈之根本，且去节制，亲见你灵魂的力量。这句诗明确指出，真正的疗愈始于自我克制，特别是对纷乱思绪的克制；如此修行，便能见证内在灵性的力量。

M1:2920 قابل این گفته‌ها شو گوش‌وارتا که از زر سازمت من گوش‌وار 你当如耳，领受此番言语，我便以金，为你制成耳环。你要像耳朵一样全心倾听这些教诲，这样我才能用灵性智慧的黄金将你塑造成珍贵的饰物。

M1:2921 حلقه در گوش مه زرگر شویتا به ماه و تا ثریا بر شوی 你若将金匠之月奉为圭臬，便能擢升，超越月亮与昴星。若你甘愿成为顺服的弟子，听从精神导师（金匠）的指引，你就能在灵性上得到极大的提升，达到崇高的境界。

M1:2922 اولا بشنو که خلق مختلفمختلف جانند تا یا از الف 首先，你且听：世人千差万别，其灵魂亦千差万别，有如从“ا”到“ی”。首先你必须明白，世人不仅外表不同，其内在本质和灵魂也千差万别，其差异之大，有如字母表中从首字母到末字母的全部分野。

M1:2923 در حروف مختلف شور و شکی‌ستگرچه از یک‌رو ز سر تا پا یکی‌ست 歧异的字母中，自有骚动与疑云；尽管从另一面看，它们从头到脚浑然为一。尽管人类在外观和信仰上千差万别，充满了冲突与怀疑，但从根本的灵性源头上看，他们本质上是统一的。

M1:2924 از یکی رو ضد و یک رو متحداز یکی رو هزل و از یک روی جد 从一面看，万物对立；从另一面看，万物同一；从一面看，是为戏谑；从另一面看，是为庄严。世间万物，从表象上看是千差万别、相互对立的，但从其本质根源上看，却又和谐统一；同样，它们既可以被看作是无聊的玩笑，也可以被视为严肃神圣的创造。

M1:2925 پس قیامت روز عرض اکبر‌ستعرض او خواهد که با زیب و فر‌ست 复生日乃是“最伟大的展示”之日；其展示必然伴随着华美与辉煌。此诗节断言，复生日是真理最终极、最壮丽的彰显，届时万物都将以其固有的美与庄严被揭示出来。 ❋

M1:2926 هر که چون هندوی‌ِ بد سودایی استروز عرضش نوبت رسوایی است 誰人若似劣質的印度奴，審判之日便是他受辱之時。內心醜陋、本質敗壞的人，在真相大白的審判日那天，必然會蒙受羞辱。

M1:2927 چون ندارد روی همچون آفتاباو نخواهد جز شبی همچون نقاب 他既无一张如骄阳的脸，便只求一袭如面纱的夜。内心丑陋、灵魂昏暗的人，自然会寻求并喜爱能够遮掩其真相的黑暗环境，就像用面纱遮住丑脸一样。

M1:2928 برگ یک گل چون ندارد خارِ اوشد بهاران دشمن اسرار او 荊棘若無一片花瓣，春天便成其秘密的敵人。對於一個內心醜陋、毫無美德的人來說，真理彰顯之時（如春天之於萬物）便是其偽裝被揭穿、真相敗露之日。

M1:2929 وانک سر تا پا گُل‌ست و سوسن‌ستپس بهار او را دو چشم روشن است 而那从头到脚如玫瑰与百合之人，春天于他，便是双眸的光明。对于一个内在美好、灵性绽放的人来说，审判日（在此比作春天）不是威胁，而是让他得以彰显自身光彩的喜悦时刻。

M1:2930 خار بی‌معنی خزان خواهد خزانتا زند پهلوی خود با گلستان 無義的荊棘，只盼著秋，盼著秋，好將自己與玫瑰園並列為儔。內心空虛醜陋的人渴望衰敗時節的到來，因為那時，外在的美醜之分會被抹去，他便能假裝自己與真正美好的人並無二致。

M1:2931 تا بپوشد حسن آن و ننگ اینتا نبینی رنگ آن و زنگ این 如此，那秀美与这丑陋皆被遮掩，你便不见那色彩与这锈斑。在秋天，花朵的美丽和荆棘的丑陋都被掩盖，使得二者表面上看起来没有分别。

M1:2932 پس خزان او را بهارست و حیاتیک نماید سنگ و یاقوت زکات 所以，秋日于他却是春天与生命，顽石和施舍的红宝石，看来并无不同。对于内在圆满的圣人来说，外在的衰败（秋天）反而是一种生机，因为在那种境况下，内在的珍宝与外在的凡物看起来已没有分别。

M1:2933 باغبان هم داند آن را در خزانلیک دید یک به از دید جهان 园丁在秋日也知晓那一切，然一人的眼光胜过全世界。在灵性凋敝的时期，真正的灵性导师（园丁）依然能分辨真伪，而他一人的洞见，比世上所有人的凡俗眼光都更可贵。

M1:2934 خود جهان آن یک کس است او ابله‌ستهر ستاره بر فلک جزو مه است 世人即是那一人，只是愚痴；天上繁星，皆是月亮一隅。所谓“世人”，其实就是那位独具慧眼的完人，只是他们尚未觉醒；正如天上所有星辰，本质上都是月亮光辉的一部分。

M1:2935 پس همی‌گویند هر نقش و نگارمژده مژده نک همی‌آید بهار 于是，万般图纹与景象齐声宣告：“喜讯啊，喜讯！看，春天就要来到！”在此语境中，这句诗描绘了当真理（春天）来临时，宇宙万物都为之欢欣鼓舞，因为它将揭示万物内在的真正美丑。

M1:2936 تا بود تابان شکوفه چون زرهکی کنند آن میوه‌ها پیدا گره 花开烂漫，甲胄般闪亮，果实又怎能，悄然结成？只要外在的形式（花）还在盛开，内在的实质（果）就无法开始形成。

M1:2937 چون شکوفه ریخت‌، میوه سر کندچونکه تن بشکست‌، جان سر بر زند 花瓣凋零，便结出果实，肉身破碎，灵魂便显现。此诗节言明，外在形式的消逝，是内在实质得以显现的必要前提；正如肉体的破灭，是精神获得真正生命的方式。

M1:2938 میوه معنی و شکوفه صورتشآن شکوفه مژده‌، میوه نعمتش 果实是内涵，花朵是其外形；花朵是佳音，果实是其恩荣。此诗节阐明，外在形式（如身体或仪式）如同花朵，是内在实质（如灵魂或真谛）的预兆；而内在实质本身，才是最终的恩典与收获。

M1:2939 چون شکوفه ریخت میوه شد پدیدچونکه آن کم شد، شد این اندر مزید 花瓣凋零，方得碩果顯現；此消彼長，恰因其減我增。此詩節以自然為喻，闡明外在形式的消逝，正是內在實質得以生長和顯現的必要條件。

M1:2940 تا که نان نشکست‌، قوّت کی دهد‌؟ناشکسته خوشه‌ها کی می‌ دهد‌؟ 面包若不被掰开，何以予人力量？谷穗若不被碾碎，何以产出食粮？此诗节以日常事物为喻，说明形式的破碎是通往内在实质与生命力的必要前提。

M1:2941 تا هلیله نشکند با ادویهکی شود خود صحت‌افزا ادویه‌؟ 诃子若不与众药同捣，药方本身又怎能疗愈？为了释放其内在的疗效，事物的外在形式必须被打破，就像药材必须被碾碎才能制成有效的药物一样。