阅读› 卷 2› 真主在创造万物时协商的故事› 诗联 182

M2:182 — آسمان در دور ایشان جرعه‌نوش / آفتاب از جودشان زربفت‌پوش

آسمان در دور ایشان جرعه‌نوشآفتاب از جودشان زربفت‌پوش
苍穹在他们的酒巡中啜饮,太阳因他们的慷慨而身披锦绣。
这句诗描绘了完人(圣贤)的崇高地位:整个宇宙,从天体到太阳,都从他们的精神富足与慷慨中汲取给养与光辉。

M2:182

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — 摘自他的玛斯纳维讲座录音

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی

شرح

جلسهٔ 06 — [24:16:00] جهان به مثابه رؤیت و فکرت

الی آخر. بعدش هم مولانا بالاخره به شور میاد. بعد از این حرفا که می‌زنه، کاملاً نشانه این است که مولوی در گفتن این سخنان دیگه چشمی به بیرون نداشته است. یعنی به اون مخاطبانش نگاه نمی‌کرده. عبا رو به سر خودش کشیده بوده و در عالمی رفته بوده و این سخنان بسیار بعید است که مخاطبان هم‌روزگار اونها رو درک می‌کردند و با او هم‌زبانی می‌کردند. گاه‌گاه در مثنوی چنان پیش میاد، بعد خودش میگه:

❋

به زبانِ تو — 你的语言 · AI

❋

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.