M2:763 — کارگه چون جای باش عاملست / آنک بیرونست از وی غافلست
M2:763
释义 · به زبانِ تو — 你的语言 · AI
کارگاه هستی، محل حضور و فعالیت خداوند (صانع) است و هر کسی که بیرون از این کارگاه بایستد، از درک حضور او و دیدن کارهایش غافل و محروم می‌ماند.
مولانا در اینجا استعارهٔ «کارگاه» را برای توضیح چگونگی یافتن خداوند به کار می‌برد. همان‌طور که یک صنعتگر را باید در محل کارش و در حین فعالیتش جستجو کرد، خداوند را نیز باید در کارگاه آفرینش و از طریق آثارش شناخت. بیت تأکید می‌کند که کارگاه، محل اصلی «بودن» و حضور فاعل و صنعتگر است.
در ابیات قبل و بعد، مولانا این کارگاه را «عدم» یا نیستی می‌نامد. این «عدم» به معنای فنای خود و کنار گذاشتن هستیِ کاذب و منیّت است. کسی که در «هستیِ» خود غرق است (مانند فرعون در ابیات بعدی)، در واقع بیرون از این کارگاه ایستاده و به همین دلیل از دیدن صانع و فهمیدن رازهای صنع او کور و غافل است. بنابراین، برای دیدن خداوند، باید به درون کارگاه، یعنی به عالم نیستی و فنای از خود، قدم گذاشت تا بتوان هم «صنع» (آفرینش) و هم «صانع» (آفریننده) را با هم و به وضوح مشاهده کرد.
- کارگه
- کارگاه، محل کار و فعالیت
- جای باش
- محل سکونت، جای بودن، اقامتگاه
- عامل
- انجام‌دهندهٔ کار، فاعل، صنعتگر
- آنک
- آن کسی که
- غافلست
- غافل است، بی‌خبر است
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.