阅读› 卷 6› 比拉勒在炎热的希贾兹，在清真寺的院子里，因对穆斯塔法（愿主福安之）的爱而不断呼唤“艾哈德！艾哈德！”。当时他的主人出于犹太教的偏执，在希贾兹的烈日下用带刺的树枝鞭打他，鲜血从比拉勒身上涌出，他却不由自主地呼喊“艾哈德！艾哈德！”就像其他疼痛者不由自主地呻吟一样，因为他心中充满了爱之痛，无法顾及消除树枝刺痛的痛苦。就像法老的术士和乔治斯等人一样，数不胜数› 诗联 927
M6:927 — تو که یک جزوی دلا زین صدهزار / چون نباشی پیش حکمش بیقرار
M6:927
释义 · به زبانِ تو — 你的语言 · AI
ای انسان، تو که ذرهای ناچیز در این جهان پهناور و شکوهمند هستی، چرا در برابر اراده و فرمان خداوند که بر تمام کائنات حاکم است، تسلیم و بیقرار نباشی؟
مولانا در این بیت، پس از توصیف انقیاد و فرمانبرداری مطلق تمام اجزای بزرگ عالم هستی - از خورشید و ماه و ستارگان گرفته تا فصلها و ابرها - روی سخن را به انسان میکند. او به دل یا جان آدمی نهیب میزند که وقتی «کلیات» و پدیدههای عظیم اینچنین در برابر ارادهٔ الهی مانند گوی در دست چوگانباز تسلیم هستند، تو که فقط «جزئی» کوچک از این مجموعهٔ بیکرانی، چگونه میتوانی از این قانون کلی مستثنا باشی و در برابر حکم او آرام و قرار داشته باشی؟
واژهٔ «بیقرار» در اینجا معنایی دوگانه و عمیق دارد. از یک سو به معنای اضطراب و بیاختیاری در برابر قدرتی قاهر است، همانطور که در بیت بعد انسان را به ستوری در دست صاحبش تشبیه میکند. از سوی دیگر، این بیقراری میتواند ناشی از شوق و عشق به آن فرمانده باشد؛ بیقراری برای یکی شدن با ارادهٔ کل و رهایی از ارادهٔ محدود و شخصی. مولانا انسان را دعوت میکند تا جایگاه حقیقی خود را درک کند: ذرهای در اقیانوس هستی که تنها راه رسیدن به آرامش حقیقیاش، تسلیم شدن به امواج ارادهٔ الهی است.
- دلا
- ای دل، خطاب به نفس و جان انسان
- زین
- مخفف «از این»
- صدهزار
- کنایه از کثرت و بیشماری موجودات و پدیدههای عالم
- حکمش
- فرمان و ارادهٔ او (خداوند)
- بیقرار
- ناآرام، مضطرب، تسلیم و بیاختیار
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.