بخش ۲۴ - در بیان آنک هیچ چشم بدی آدمی را چنان مهلک نیست کی چشم پسند خویشتن مگر کی چشم او مبدل شده باشد به نور حق که بی یسمع و بی یبصر و خویشتن او بی‌خویشتن شده

阐明没有任何恶毒的眼神能像自满的眼神那样对人致命，除非他的眼睛已被真主之光取代，以至于他“以他所闻，以他所见”，而他自己也已不再是他自己。