بخش ۸۱ - آمدن آن امیر نمام با سرهنگان نیمشب بگشادن آن حجرهٔ ایاز و پوستین و چارق دیدن آویخته و گمان بردن کی آن مکرست و روپوش و خانه را حفره کردن بهر گوشهای کی گمان آمد چاه کنان آوردن و دیوارها را سوراخ کردن و چیزی نایافتن و خجل و نومید شدن چنانک بدگمانان و خیالاندیشان در کار انبیا و اولیا کی میگفتند کی ساحرند و خویشتن ساختهاند و تصدر میجویند بعد از تفحص خجل شوند و سود ندارد
那个进谗言的埃米尔深夜带着军官们来到,打开了阿亚兹的房间,看到了挂着的皮衣和旧鞋,却误以为这是诡计和掩饰。他们找来掘井工,在房间的每个角落挖洞,又在墙上凿孔,却一无所获,感到羞愧和绝望,就像那些对先知和圣徒抱有怀疑和妄想的人一样,他们说他们是魔术师,是伪装者,只是为了寻求地位。经过一番调查后,他们羞愧不已,却毫无益处。
- M5:2049 آن امینان بر در حجره شدندطالب گنج و زر و خمره بدند
- M5:2050 قفل را برمیگشادند از هوسبا دو صد فرهنگ و دانش چند کس
- M5:2051 زانک قفل صعب و پر پیچیده بوداز میان قفلها بگزیده بود
- M5:2052 نه ز بخل سیم و مال و زر خاماز برای کتم آن سر از عوام
- M5:2053 که گروهی بر خیال بد تنندقوم دیگر نام سالوسم کنند
- M5:2054 پیش با همت بود اسرار جاناز خسان محفوظتر از لعل کان
- M5:2055 زر به از جانست پیش ابلهانزر نثار جان بود نزد شهان
- M5:2056 حرص تازد بیهده سوی سرابعقل گوید نیک بین که آن نیست آب
- M5:2057 حرص غالب بود و زر چون جان شدهنعرهٔ عقل آن زمان پنهان شده
- M5:2058 گشته صدتو حرص و غوغاهای اوگشته پنهان حکمت و ایمای او
- M5:2059 تا که در چاه غرور اندر فتدآنگه از حکمت ملامت بشنود
- M5:2060 چون ز بند دام باد او شکستنفس لوامه برو یابید دست
- M5:2061 تا به دیوار بلا ناید سرشنشنود پند دل آن گوش کرش
- M5:2062 کودکان را حرص گوزینه و شکراز نصیحتها کند دو گوش کر
- M5:2063 چونک درد دنبلش آغاز شددر نصیحت هر دو گوشش باز شد
- M5:2064 حجره را با حرص و صدگونه هوسباز کردند آن زمان آن چند کس
- M5:2065 اندر افتادند از در ز ازدحامهمچو اندر دوغ گندیده هوام
- M5:2066 عاشقانه در فتد با کر و فرخورد امکان نی و بسته هر دو پر
- M5:2067 بنگریدند از یسار و از یمینچارقی بدریده بود و پوستین
- M5:2068 باز گفتند این مکان بینوش نیستچارق اینجا جز پی روپوش نیست
- M5:2069 هین بیاور سیخهای تیز راامتحان کن حفره و کاریز را
- M5:2070 هر طرف کندند و جستند آن فریقحفرهها کردند و گوهای عمیق
- M5:2071 حفرههاشان بانگ میداد آن زمانکندههای خالییم ای کندگان
- M5:2072 زان سگالش شرم هم میداشتندکندهها را باز میانباشتند
- M5:2073 بیعدد لا حول در هر سینهایمانده مرغ حرصشان بیچینهای
- M5:2074 زان ضلالتهای یاوهتازشانحفرهٔ دیوار و در غمازشان
- M5:2075 ممکن اندای آن دیوار نیبا ایاز امکان هیچ انکار نی
- M5:2076 گر خداع بیگناهی میدهندحایط و عرصه گواهی میدهند
- M5:2077 باز میگشتند سوی شهریارپر ز گرد و روی زرد و شرمسار