ديوان شمس› غزل ١٠٠٦› بيت ٥ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۰۶
- باده فراوان و یکی جام نی بوسه پیاپی شد و لب ناپدید
G1006:5
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 عشق مرا بر همگان برگزید·آمد و مستانه رخم را گزید
- 2 شکر کز آن کان زر جعفری·روی مرا نادره گازی رسید
- 3 باد تکبر اگرم در سرست·هم ز دم اوست که در من دمید
- 4 کرد مرا خشم مه و بر رخم·گنبد نیلی سره نیلی کشید
- 5 باده فراوان و یکی جام نی·بوسه پیاپی شد و لب ناپدید
- 6 ای شب کفر از مه تو روز دین·گشته یزید از دم تو بایزید
- 7 گو سگ نفس این همه عالم بگیر·کی شود از سگ لب دریا پلید
- 8 قفل خداییش بسی خون که ریخت·خونش بریزیم چو آمد کلید
- 9 جان به سعادت بکشد نفس را·تا به هم افتند سعید و شهید
- 10 هیچ شکاری نرهد زان صیاد·کو ز سگیهای سگ تن رهید
- 11 ای خرف پیر جوان شو ز سر·تازه شد از یار هزاران قدید
- 12 وی بدن مرده برون آ ز گور·صور دمیدند ز عرش مجید
- 13 خامش و بشنو دهل خامشان·ایدک الله به عیش جدید
ganjoor: sh1006 · public domain