ديوان شمس› غزل ١٢٣٠› بيت ٣ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۳۰
- آن تشنه ده روزه کی به شود از کوزه الا که کند آبش خوش خوار به آمیزش
G1230:3
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 جانم به چه آرامد ای یار به آمیزش·صحت به چه دریابد بیمار به آمیزش
- 2 هر چند به بر گیری او را نبود سیری·دانی به چه بنشیند این بار به آمیزش
- 3 آن تشنه ده روزه کی به شود از کوزه·الا که کند آبش خوش خوار به آمیزش
- 4 در وصل تو میجوید وز شرم نمیگوید·کامسال طرب خواهد چون پار به آمیزش
- 5 کاری که کند بنده تقدیر زند خنده·کای خفته بجو آخر این کار به آمیزش
- 6 زیرا که به آمیزش یک خشت شود قصری·زیرا که شود جامه یک تار به آمیزش
- 7 اندر چمن عشقت شمس الحق تبریزی·صد گلشن و گل گردد یک خار به آمیزش
ganjoor: sh1230 · public domain