غزل شمارهٔ ۱۲۳۲

✦ معنى هذا الغزل

افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.

1. G1232:1 هنگام صبوح آمد ای مرغ سحرخوانشبا زهره درآ گویان در حلقه مستانش
2. G1232:2 هر جان که بود محرم بیدار کنش آن دموان کو نبود محرم تا حشر بخسبانش
3. G1232:3 می‌گو سخنش بسته در گوش دل آهستهتا کفر به پیش آرد صد گوهر ایمانش
4. G1232:4 یک برق ز عشق شه بر چرخ زند ناگهآتش فتد اندر مه برهم زند ارکانش
5. G1232:5 آن جا که عنایت‌ها بخشید ولایت‌هاآن جا چه زند کوشش آن جا چه بود دانش
6. G1232:6 آن جا که نظر باشد هر کار چو زر باشدبی‌دست برد چوگان هر گوی ز میدانش
7. G1232:7 شمس الحق تبریزی کو هر دل بی‌دل رامی‌آرد و می‌آرد تا حضرت سلطانش

ganjoor: sh1232 · public domain