ديوان شمس غزل ١٢٨٣ بيت ٥ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۸۳

  1. در آن هوا که هوا و هوس از او خیزد چه دید مرغ دل از ما ز چیست پروازش

G1283:5

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 ندا رسید به عاشق ز عالم رازش·که عشق هست براق خدای می‌تازش
  2. 2 تبارک الله در خاکیان چه باد افتاد·چو آب لطف بجوشید ز آتش نازش
  3. 3 گرفت شکل کبوتر ز ماه تا ماهی·ز عشق آنک درآید به چنگل بازش
  4. 4 گرفت چهره عشاق رنگ و سکه زر·ز عشق زرگر ما و ز لذت گازش
  5. 5 در آن هوا که هوا و هوس از او خیزد·چه دید مرغ دل از ما ز چیست پروازش
  6. 6 گهی که مرغ دل ما بماند از پرواز·که بست شهپر او را کی برد انگازش
  7. 7 مگو که غیرت هر لحظه دست می‌خاید·که شرم دار ز یار و ز عشق طنازش
  8. 8 ز غیرتش گله کردم به خنده گفت مرا·که هر چه بند کند او تو را براندازش

ganjoor: sh1283 · public domain