ديوان شمس› غزل ١٢٩١› بيت ٦ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۹۱
- مینماید فسرده هر چیزم همچو دیگند هر یکی در جوش
G1291:6
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 توبه من درست نیست خموش·من بیتوبه را به کس مفروش
- 2 بندهٔ عیبناک را بمران·رحمت خویش را از او بمپوش
- 3 تو سمیع ضمیر و فکری و ما·لب ببسته همیزنیم خروش
- 4 هر غم و شادییی که صورت بست·پیش تصویر توست خدمت کوش
- 5 نقش تسلیم گشته پیش قلم·گه پلنگش کنی و گاهی موش
- 6 مینماید فسرده هر چیزم·همچو دیگند هر یکی در جوش
- 7 میزند نعرههای پنهانی·ذره ذره چو مرغ مرزنگوش
- 8 وقت آمد که بشنوید اسرار·میگشاید خدا شما را گوش
- 9 وقت آمد که سبزپوشان نیز·در رسند از رواق ازرقپوش
ganjoor: sh1291 · public domain