ديوان شمس غزل ١٤٤٩ بيت ٣ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۴۹

  1. بشکست مرا دامت بشکستم من جامت مستی تو و مستی من بشکستی و بشکستم

G1449:3

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 زان می که ز بوی او شوریده و سرمستم·دریاب مرا ساقی والله که چنینستم
  2. 2 ای ساقی مست من بنگر به شکست من·ای جسته ز دست من دریاب کز آن دستم
  3. 3 بشکست مرا دامت بشکستم من جامت·مستی تو و مستی من بشکستی و بشکستم
  4. 4 ای جان و دل مستان بستان سخنم بستان·گویی که نه ای محرم هستم به خدا هستم
  5. 5 پر کن ز می پیشین بنشین بر من بنشین·بنشین که چنین وقتی در خواب همی‌جستم
  6. 6 جان و سر تو یارا بر نقد بزن ما را·مفریب و مگو فردا بردارم و بفرستم
  7. 7 والله که بنگذارم دست از تو چرا دارم·تا لاف زنی گویی کز عربده وارستم
  8. 8 خواهم که ز باد می آتش بفروزانی·خواهم که ز آب خود چون خاک کنی پستم

ganjoor: sh1449 · public domain