ديوان شمس غزل ١٥٩١ بيت ٤ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۵۹۱

  1. مهر برگیرم ز قفل و در شکرخانه روم تا ز شاخی زان شکر این قندها را بشکنم

G1591:4

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 وقت آن آمد که من سوگندها را بشکنم·بندها را بردرانم پندها را بشکنم
  2. 2 چرخ بدپیوند را من برگشایم بند بند·همچو شمشیر اجل پیوندها را بشکنم
  3. 3 پنبه‌ای از لاابالی در دو گوش دل نهم·پند نپذیرم ز صبر و بندها را بشکنم
  4. 4 مهر برگیرم ز قفل و در شکرخانه روم·تا ز شاخی زان شکر این قندها را بشکنم
  5. 5 تا به کی از چند و چون آخر ز عشقم شرم باد·کی ز چونی برتر آیم چندها را بشکنم

ganjoor: sh1591 · public domain