ديوان شمس غزل ١٦١٨ بيت ٢ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۱۸

  1. به که مانم به که مانم که سطرلاب جهانم چو قضا حکم روانم نه امیرم نه وزیرم

G1618:2

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 علم عشق برآمد برهانم ز زحیرم·به لب چشمه حیوان بکشم پای بمیرم
  2. 2 به که مانم به که مانم که سطرلاب جهانم·چو قضا حکم روانم نه امیرم نه وزیرم
  3. 3 بروی ای عالم هستی همه را پای ببستی·تو اگر جان منستی نپذیرم نپذیرم

ganjoor: sh1618 · public domain