ديوان شمس غزل ١٦١٨ بيت ٣ → السابق

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۱۸

  1. بروی ای عالم هستی همه را پای ببستی تو اگر جان منستی نپذیرم نپذیرم

G1618:3

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 علم عشق برآمد برهانم ز زحیرم·به لب چشمه حیوان بکشم پای بمیرم
  2. 2 به که مانم به که مانم که سطرلاب جهانم·چو قضا حکم روانم نه امیرم نه وزیرم
  3. 3 بروی ای عالم هستی همه را پای ببستی·تو اگر جان منستی نپذیرم نپذیرم

ganjoor: sh1618 · public domain