ديوان شمس غزل ١٨٧ بيت ٤ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۷

  1. خورشید چون برآید هر ذره رو نماید نوری دگر بباید ذرات مختفی را

G187:4

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 از سینه پاک کردم افکار فلسفی را·در دیده جای کردم اشکال یوسفی را
  2. 2 نادر جمال باید کاندر زبان نیاید·تا سجده راست آید مر آدم صفی را
  3. 3 طوری چگونه طوری نوری چگونه نوری·هر لحظه نور بخشد صد شمع منطفی را
  4. 4 خورشید چون برآید هر ذره رو نماید·نوری دگر بباید ذرات مختفی را
  5. 5 اصل وجودها او دریای جودها او·چون صید می‌کند او اشیاء منتفی را

ganjoor: sh187 · public domain