ديوان شمس› غزل ٢٠٦٠› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۰۶۰
- نور ده آن شمع را روح ده این جمع را از دو رخِ همچو شمع وز قدحِ همچو جان
G2060:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 یک غزل آغاز کن بر صفتِ حاضران·ای رخِ تو همچو شمع، خیز درآ در میان
- 2 نور ده آن شمع را روح ده این جمع را·از دو رخِ همچو شمع وز قدحِ همچو جان
- 3 سوی قدح دست کن، ما همه را مست کن·زآنکِ کسی خوش نشد تا نشد از خود نهان
- 4 چون شدی از خود نهان زود گریز از جهان·روی تو واپس مکن جانبِ خود هان و هان!
- 5 این سخن همچو تیر، راست کِشَش سویِ گوش·تا نکشی سوی گوش کِی بِجَهَد از کمان ؟
- 6 بس کن از اندیشه بس! کاو گویدت هر نفس·کای عجب آن را چه شد؟ اه چه کنم؟ کو فلان؟
ganjoor: sh2060 · public domain