ديوان شمس› غزل ٢٤١٦› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۱۶
- برو برو که خران گله گله جمع شدند خر جوان و خر پیر و خر دو یک ساله
G2416:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 برو برو که به بز لایق است بزغاله·برو که هست ز گاوان حیات گوساله
- 2 برو برو که خران گله گله جمع شدند·خر جوان و خر پیر و خر دو یک ساله
- 3 ز ناله تو مرا بوی خر همیآید·که خر کند به علف زار و ماده خر ناله
- 4 دماغ پاک بباید برای مشک و عبیر·گلولههای پلیدی برای جلاله
- 5 در آن زمان که خران بول خر به بو گیرند·زهی زمان و زهی حالت و زهی حاله
- 6 میا میا که به میدان دل خران نرسند·به صد هزار حیل میرسند خیاله
- 7 دلاله کیست بلیس این عروس دنیا را·عروس را تو قیاسی بکن ز دلاله
- 8 خموش باش سخن شرط نیست طالب را·که او ز اشارت ابرو رسد به دنباله
ganjoor: sh2416 · public domain