ديوان شمس غزل ٢٤١٦ بيت ٥ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۱۶

  1. در آن زمان که خران بول خر به بو گیرند زهی زمان و زهی حالت و زهی حاله

G2416:5

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 برو برو که به بز لایق است بزغاله·برو که هست ز گاوان حیات گوساله
  2. 2 برو برو که خران گله گله جمع شدند·خر جوان و خر پیر و خر دو یک ساله
  3. 3 ز ناله تو مرا بوی خر همی‌آید·که خر کند به علف زار و ماده خر ناله
  4. 4 دماغ پاک بباید برای مشک و عبیر·گلوله‌های پلیدی برای جلاله
  5. 5 در آن زمان که خران بول خر به بو گیرند·زهی زمان و زهی حالت و زهی حاله
  6. 6 میا میا که به میدان دل خران نرسند·به صد هزار حیل می‌رسند خیاله
  7. 7 دلاله کیست بلیس این عروس دنیا را·عروس را تو قیاسی بکن ز دلاله
  8. 8 خموش باش سخن شرط نیست طالب را·که او ز اشارت ابرو رسد به دنباله

ganjoor: sh2416 · public domain