ديوان شمس› غزل ٢٤١٩› بيت ٧ → السابق
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۱۹
- شمس تبریز بشکند خم را که ز نامش فلک بلرزیده
G2419:7
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 خوش بود فرش تن نور دیده·خوش بود مرغ جان بپریده
- 2 جان نادیده خسیس شده·جان دیده رسیده در دیده
- 3 جان زرین و جان سنگین را·چون کلوخ از برنج بگزیده
- 4 سر کاغذ گشاده دست اجل·نقد در کاغذ است پیچیده
- 5 خمره پرعسل سرش بسته·پشت و پهلوش را تو لیسیده
- 6 خمره را بر زمین زن و بشکن·دیده نبود چنانک بشنیده
- 7 شمس تبریز بشکند خم را·که ز نامش فلک بلرزیده
ganjoor: sh2419 · public domain