ديوان شمس غزل ٢٩٥١ بيت ٥ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۵۱

  1. حمال آن امانت کان را فلکت نپذرفت گشتم به اعتمادی کز لطف توست یاری

G2951:5

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 زان خاک تو شدم تا بر من گهر بباری·چون موی از آن شدم من تا تو سرم بخاری
  2. 2 زان دست شستم از خود تا دست من تو گیری·زان چون خیال گشتم تا در دلم گذاری
  3. 3 زان روز و شب دریدم در عاشقی گریبان·تا تو ز مشرق دل چون مه سری برآری
  4. 4 زان اشکبار گشتم چون ابر در بهاران·تا نوبهار حسنت بر من کند بهاری
  5. 5 حمال آن امانت کان را فلکت نپذرفت·گشتم به اعتمادی کز لطف توست یاری
  6. 6 شاها به حق آنک بر لوح سینه هر دم·از بهر بت پرستان نوصورتی نگاری
  7. 7 بنمای صورتی را کان لوح درنگنجد·تا بت پرست و بتگر یابند رستگاری

ganjoor: sh2951 · public domain