ديوان شمس› غزل ٣٢٤› بيت ٥ → السابق
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۲۴
- جهان از ترس میدرّد و جان از عشق میپرّد که مرغان را به رشک آرم ز پروازم همین ساعت
G324:5
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 درآ تا خرقهٔ قالب دراندازم همین ساعت·درآ تا خانهٔ هستی بپردازم همین ساعت
- 2 صلا زن پاکبازی را رها کن خاکبازی را·که یک جان دارم و خواهم که دربازم همین ساعت
- 3 کمان زه کن خدایا نه که تیر قاب قوسینی·که وقت آمد که من جان را سپر سازم همین ساعت
- 4 چو بر میآید این آتش فغان میخیزد از عالم·امانم ده امانم ده که بگدازم همین ساعت
- 5 جهان از ترس میدرّد و جان از عشق میپرّد·که مرغان را به رشک آرم ز پروازم همین ساعت
ganjoor: sh324 · public domain