ديوان شمس غزل ٤٩٧ بيت ٤ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۴۹۷

  1. این چنین باده و چنین مستی در همه مذهبی حلال و رواست

G497:4

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 صوفیان آمدند از چپ و راست·در به در کو به کو که باده کجاست
  2. 2 در صوفی دل‌ست و کویش جان·باده صوفیان ز خم خداست
  3. 3 سر خم را گشاد ساقی و گفت·الصلا هر کسی که عاشق ماست
  4. 4 این چنین باده و چنین مستی·در همه مذهبی حلال و رواست
  5. 5 توبه بشکن که در چنین مجلس·از خطا توبه صد هزار خطاست
  6. 6 چون شکستی تو زاهدان را نیز·الصلا زن که روز روز صلاست
  7. 7 مردمت گر ز چشم خویش انداخت·مردم چشم عاشقانت جاست
  8. 8 گر برفت آب روی کمتر غم·جای عاشق برون آب و هواست
  9. 9 آشنایان اگر ز ما گشتند·غرقه را آشنا در آن دریاست

ganjoor: sh497 · public domain