ديوان شمس› غزل ٩٧٩› بيت ٥ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۹۷۹
- تابشش چون بتافت بیشترک جانها را بخورد از بنیاد
G979:5
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 شاهدی بین که در زمانه بزاد·بت و بتخانه را به باد بداد
- 2 شاهدانی که در جهان سمرند·کس از ایشان دگر نیارد یاد
- 3 از رخ ماه او چو ابر گشود·هفت گردون ز همدگر بگشاد
- 4 همچو مهتاب شاخ شاخ آن نور·سوی هر روزنی درون افتاد
- 5 تابشش چون بتافت بیشترک·جانها را بخورد از بنیاد
- 6 جانها ذره ذره رقصان گشت·پیش خورشید جانها دلشاد
- 7 همچو پرواز شمس تبریزی·جمله پران که هر چه بادا باد
ganjoor: sh979 · public domain