Magbasa› Daftar 5› Ang kuwento ng alipin na nakipagtalik sa asno ng kanyang ginang. At itinuro niya sa asno ang pakikipagtalik ng tao, tulad ng kambing at oso. At naglagay siya ng kalabasa sa titi ng asno upang hindi ito lumampas sa sukat. Nalaman ng ginang ito ngunit hindi niya nakita ang detalyeng kalabasa. Ipinadala niya ang alipin sa malayo sa ilalim ng isang dahilan at nakipagtalik sa asno nang walang kalabasa. At siya ay namatay sa kahihiyan. Bumalik ang alipin nang gabing-gabi at umiyak, “Oh aking buhay at oh aking makinang na mata! Nakita mo ang titi ngunit hindi mo nakita ang kalabasa. Nakita mo ang pagbanggit ngunit hindi mo nakita ang iba.” Ang bawat kulang ay isinumpa, ibig sabihin, ang bawat kulang na pananaw at pag-unawa ay isinumpa. Kung hindi, ang mga kulang sa panlabas na anyo ay pinagpala, hindi isinumpa. Basahin, “Walang kasalanan sa bulag.” Tinanggihan ang kasalanan at ang sumpa at ang pagtutol at ang galit.› Taludtod 1415
M5:1415 — که از آنها گوشت میآید به کار / وز ظریفان بانگ و نالهٔ زیر و زار
M5:1415
Kahulugan · به زبانِ تو — Iyong wika · AI
این بیت دو سرنوشت متفاوت را بیان میکند: افراد ظاهربین و مادیگرا که گرفتار دام دنیا میشوند، سرانجامشان نابودی است (مانند پرندهای که ذبح میشود)، اما افراد باهوش و معنوی که فریب ظاهر را نمیخورند، برای آواز و معرفتشان ارزشمند شمرده میشوند.
این بیت در میانهٔ تمثیلی قرار دارد که مولانا برای توضیح تفاوت میان دو گروه از انسانها به کار میبرد: عوام و خواص، یا به تعبیر این داستان، «ابلهان» و «ظریفان».
گروه اول (ابلهان): اینان مانند پرندگان غافلی هستند که تنها دانهٔ درون دام را میبینند و به طمع آن، در تله میافتند. این دانه، نماد لذتهای ظاهری و زودگذر دنیاست. سرنوشت این گروه، مانند پرندهای که برای گوشتش شکار شده، «ذبح شدن» و نابودی است. آنها به خاطر ارزش مادی و جسمانیشان مصرف میشوند و از بین میروند. این گروه، در داستان اصلی، نماد «خاتون» است که تنها ظاهر عمل کنیزک (شهوترانی با خر) را دید و به دلیل همین نگاه ناقص و سطحی، هلاک شد.
گروه دوم (ظریفان): اینان پرندگان هوشمندی هستند که میدانند دانهٔ درون دام، زهر است و به آن نزدیک نمیشوند. شکارچی (صاحب دام) آنها را نمیکشد، بلکه به «مجلس» خود میبرد تا از آواز خوش و «بانگ و نالهٔ زیر و زار» آنها لذت ببرد. این آواز حزین، نماد معرفت، نیایش و بیان اسرار معنوی است که از دل عارفان برمیآید. این گروه، نماد «کنیزک» است که به «دقیقه» یا راز کار (کدو) آگاه بود و نگاهی کامل و عمیق داشت. در نگاه مولانا، ارزش این گروه نه در جسم، بلکه در جان آگاه و نوای معنوی آنهاست.
- ظریفان
- در اینجا به معنی افراد نکتهسنج، باهوش، خوشذوق و اهل معنا؛ پرندگان خوشآواز.
- زیر و زار
- آوای لطیف، حزین و نالان. «زیر» به صدای نازک و «زار» به حالت غمگین و سوزناک اشاره دارد.
Talakayan — Magtanong tungkol sa beyt na ito — sasagutin mula sa Masnavi, bawat taludtod ay tutukuyin
Ang iyong usapan ay mananatili sa device na ito maliban kung ibabahagi mo.
Mga itinanong ng mambabasa0
Wala pang naibabahaging tanong — ang sa iyo ay maaaring maging una.