Lesen› Buch 5› Die Erklärung, dass kein böser Blick den Menschen so tödlich trifft wie der Blick der Selbstgefälligkeit, es sei denn, sein Auge hat sich in das Licht Gottes verwandelt, das „durch Ihn hört und durch Ihn sieht“, und sein Selbst ist ohne Selbst geworden.› Vers 499
M5:499 — احمد چون کوه لغزید از نظر / در میان راه بیگل بیمطر
M5:499
Bedeutung · به زبانِ تو — Deine Sprache · AI
این بیت به لغزیدن و زمین خوردن پیامبر اسلام اشاره میکند و آن را نتیجهٔ اثر «چشم زخم» یا همان نگاه بدخواهانه معرفی میکند، نه یک اتفاق عادی ناشی از شرایط محیطی مانند باران و گِل.
مولانا در این بخش از مثنوی، قدرت ویرانگر «چشم زخم» و نگاه بد را توضیح میدهد. او برای نشان دادن عمق تأثیر این نگاه، به روایتی اشاره میکند که بر اساس آن، پیامبر اسلام (که با نام «احمد» از او یاد میشود) در راهی خشک و هموار، بدون وجود گِل و لغزشگاه، ناگهان به زمین میافتد. این اتفاق شگفتآور است، زیرا پیامبر در استواری و پایداری مانند کوه توصیف شده است.
تأکید بر «بیگِل بیمطر» (بدون وجود گِل و باران) برای این است که مولانا هر دلیل مادی و طبیعی را برای این لغزش منتفی کند. او میخواهد بگوید این یک اتفاق فیزیکی ساده نبود، بلکه نتیجهٔ یک نیروی معنوی و نامرئی بود. در ابیات بعدی مشخص میشود که وحی الهی به پیامبر خبر میدهد که این لغزش، اثر چشم بد دشمنان بوده است. مولانا از این داستان نتیجه میگیرد که اگر چنین نگاهی بتواند استوارترین انسان، یعنی پیامبر را، برای لحظهای بلغزاند، تأثیر آن بر دیگران تا چه حد میتواند مهلک و نابودکننده باشد. این بیت هشداری است دربارهٔ نیروهای نامرئیای که بر زندگی انسان اثر میگذارند و دعوت به پناه بردن به محافظت الهی در برابر آنهاست.
- احمد
- یکی از نامهای پیامبر اسلام (ص)
- نظر
- در اینجا به معنی نگاه بد، چشمزخم
- مطر
- باران (واژهای عربی)
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.