Divan-e Shams› Ghazal 240› Beyt 9 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۴۰
- که نگزارد این وام را جز فقیر که فقرست دریای در وفا
G240:9
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 تو جان و جهانی کریما مرا·چه جان و جهان از کجا تا کجا
- 2 که جان خود چه باشد بر عاشقان·جهان خود چه باشد بر اولیا
- 3 نه بر پشت گاویست جمله زمین·که در مرغزار تو دارد چرا
- 4 در آن کاروانی که کل زمین·یکی گاوبارست و تو ره نما
- 5 در انبار فضل تو بس دانههاست·که آن نشکند زیر هفت آسیا
- 6 تو در چشم نقاش و پنهان ز چشم·زهی چشم بند و زهی سیمیا
- 7 تو را عالمی غیر هجده هزار·زهی کیمیا و زهی کبریا
- 8 یکی بیت دیگر بر این قافیه·بگویم بلی وام دارم تو را
- 9 که نگزارد این وام را جز فقیر·که فقرست دریای در وفا
- 10 غنی از بخیلی غنی ماندهست·فقیر از سخاوت فقیر از سخا
ganjoor: sh240 · public domain