抒情詩全体 ↗

1. 1 تو جان و جهانی کریما مرا·چه جان و جهان از کجا تا کجا
2. 2 که جان خود چه باشد بر عاشقان·جهان خود چه باشد بر اولیا
3. 3 نه بر پشت گاویست جمله زمین·که در مرغزار تو دارد چرا
4. 4 در آن کاروانی که کل زمین·یکی گاوبارست و تو ره نما
5. 5 در انبار فضل تو بس دانه‌هاست·که آن نشکند زیر هفت آسیا
6. 6 تو در چشم نقاش و پنهان ز چشم·زهی چشم بند و زهی سیمیا
7. 7 تو را عالمی غیر هجده هزار·زهی کیمیا و زهی کبریا
8. 8 یکی بیت دیگر بر این قافیه·بگویم بلی وام دارم تو را
9. 9 که نگزارد این وام را جز فقیر·که فقرست دریای در وفا
10. 10 غنی از بخیلی غنی مانده‌ست·فقیر از سخاوت فقیر از سخا