Leer› Libro 3› Sección 3 ← anterior · siguiente →
بخش ۳ - بقیهٔ قصهٔ متعرضان پیلبچگان
Continuación de la historia de los que se metieron con las crías de elefante
- M3:105 هر دهان را پیل بویی میکندگرد معدهٔ هر بشر بر میتند
- M3:106 تا کجا یابد کباب پور خویشتا نماید انتقام و زور خویش
- M3:107 گوشتهای بندگان حق خوریغیبت ایشان کنی، کیفر بَری
- M3:108 هان که بویای دهانتان خالق استکی بَرد جان غیر آن کاو صادق است؟
- M3:109 وای آن افسوسیی کش بویگیرباشد اندر گور منکر یا نکیر
- M3:110 نه دهان دزدیدن امکان زان مهاننه دهان خوش کردن از دارودهان
- M3:111 آب و روغن نیست مر روپوش راراه حیلت نیست عقل و هوش را
- M3:112 چند کوبد زخمهای گرزشانبر سر هر ژاژخا و مرزشان
- M3:113 گرز عزرائیل را بنگر اثرگر نبینی چوب و آهن در صور
- M3:114 هم بهصورت مینماید گهگهیزان همان رنجور باشد آگهی
- M3:115 گوید آن رنجور ای یاران منچیست این شمشیر بر ساران من
- M3:116 ما نمیبینیم باشد این خیالچه خیالست این که این هست ارتحال
- M3:117 چه خیالست این که این چرخ نگوناز نهیب این خیالی شد کنون
- M3:118 گرزها و تیغها محسوس شدپیش بیمار و سرش منکوس شد
- M3:119 او همیبیند که آن از بهر اوستچشم دشمن بسته زان و چشم دوست
- M3:120 حرص دنیا رفت و چشمش تیز شدچشم او روشن گه خونریز شد
- M3:121 مرغ بیهنگام شد آن چشم اواز نتیجهٔ کبر او و خشم او
- M3:122 سر بریدن واجب آید مرغ راکاو به غیر وقت جنباند درا
- M3:123 هر زمان نزعیست جزو جانت رابنگر اندر نزع جان ایمانت را
- M3:124 عمر تو مانند همیان زرستروز و شب مانند دینار اشمرست
- M3:125 میشمارد میدهد زر بیوقوفتا که خالی گردد و آید خسوف
- M3:126 گر ز کُه بستانی و ننهی بجایاندر آید کوه زان دادن ز پای
- M3:127 پس بنه بر جای هر دم را عوضتا ز «واسجد واقترب» یابی غرض
- M3:128 در تمامی کارها چندین مکوشجز به کاری که بود در دین مکوش
- M3:129 عاقبت تو رفت خواهی ناتمامکارهاات ابتر و نان تو خام
- M3:130 وان عمارت کردن گور و لحدنه به سنگست و به چوب و نه لبد
- M3:131 بلک خود را در صفا گوری کَنیدر منی او کُنی دفن منی
- M3:132 خاک او گردی و مدفون غمشتا دمت یابد مددها از دمش
- M3:133 گورخانه و قبهها و کنگرهنبود از اصحاب معنی آن سَره
- M3:134 بنگر اکنون زنده اطلسپوش راهیچ اطلس دست گیرد هوش را؟
- M3:135 در عذاب منکرست آن جان اوگزدُم غم در دل غمدان او
- M3:136 از برون بر ظاهرش نقش و نگاروز درون ز اندیشهها او زار زار
- M3:137 و آن یکی بینی در آن دلق کهنچون نبات اندیشه و شکر سخن