قرائت› دفتر ۱› بخش ۹۵ - مضرت تعظیم خلق و انگشت‌نمای شدن› بیت ۱۸۷۰

M1:1870 — ور خوری حلوا بود ذوقش دمی / این اثر چون آن نمی‌پاید همی

ور خوری حلوا بود ذوقش دمیاین اثر چون آن نمی‌پاید همی
و اگر حلوایی بخوری، لذتش لحظه‌ای بیش نیست؛این تأثیر (لذت ستایش) مانند آن (درد نکوهش) پایدار نمی‌ماند.
لذت ستایش، مانند شیرینی حلوا، آنی و زودگذر است و به اندازۀ درد و رنجی که از سرزنش دیگران به دل می‌نشیند، ماندگار نیست.

M1:1870

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.