قرائت› دفتر ۱› بخش ۹۸ - در بیان این حدیث کی ان لربکم فی ایام دهرکم نفحات الا فتعر ضوا لها› بیت ۱۹۵۹

M1:1959 — نفحه آمد مر شما را دید و رفت / هر که را می‌خواست جان بخشید و رفت

نفحه آمد مر شما را دید و رفتهر که را می‌خواست جان بخشید و رفت
نسیمی از الطاف الهی وزیدن گرفت، شما را دید و گذشتبه هر کس که شایسته‌اش دید، جانی تازه بخشید و رفت
فرصت‌های معنوی و الهامات ربانی همچون نسیمی گذرا هستند؛ می‌آیند، به افراد مستعد فیض می‌رسانند و به سرعت می‌گذرند.

M1:1959

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.