قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۳۹ - در صفت پیر و مطاوعت وی› بیت ۲۹۴۸

M1:2948 — کرده‌ام بخت جوان را نام پیر / کو ز حق پیرست نه از ایام پیر

کرده‌ام بخت جوان را نام پیرکو ز حق پیرست نه از ایام پیر
من این اقبالِ جوان و تازه را «پیر» نامیده‌ام،چرا که پیریِ او از حق است، نه از گذرِ روزگار.
من پیر را به خاطر طالع جوان و نیرومندش برگزیده‌ام و او را «پیر» می‌خوانم، زیرا بزرگی و راهبری او از اتصالش به حق سرچشمه می‌گیرد، نه از سن و سال ظاهری‌اش.

M1:2948

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.