قرائت› دفتر ۱› بخش ۲۲ - تخلیط وزیر در احکام انجیل› بیت ۴۹۴
M1:494 — آن میسَّر نبود اندر عاقبت / نام او باشد معسَّر عاقبت
M1:494
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
کاری که عاقبت و نتیجهٔ خوبی ندارد، در حقیقت «آسان» نیست، بلکه «دشوار» است، حتی اگر در ابتدا لذتبخش به نظر برسد.
این بیت در ادامهٔ بحث دربارهٔ راههای گوناگون و متضادی است که وزیر مسیحی از انجیل برای فریب پیروانش نقل میکند. یکی از این بحثها بر سر مفهوم «راه آسان» یا «میسّر» است. مولانا هشدار میدهد که نباید راهی را که طبع و نفس انسان میپسندد و در لحظه آسان به نظر میآید، با راه حقیقی و الهی اشتباه گرفت.
بسیاری از کارها در ابتدا شیرین و آسان جلوه میکنند، اما چون نتیجهٔ آنها پشیمانی و خسران معنوی است، در واقع «میسّر» (آسانشده) نیستند. مولانا معیار تشخیص را «عاقبت» و فرجام کار قرار میدهد. اگر پایان یک راه به رشد روحی و قرب الهی ختم نشود، آن راه در حقیقت «معسّر» (دشوار و سخت) است، هرچند در ظاهر فریبنده باشد. این بیت در واقع یک قاعدهٔ کلیدی برای سالک طریق به دست میدهد: برای تشخیص راه درست از نادرست، به لذت آنی و آسانی ظاهری آن نگاه نکن، بلکه به میوه و نتیجهٔ نهایی آن بنگر.
- میسّر
- آسانشده، فراهمشده، ممکن
- اندر
- در، داخلِ
- عاقبت
- پایان کار، سرانجام، نتیجه
- معسّر
- دشوار، سخت، غیرممکن
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.