قرائت› دفتر ۲› بخش ۶۸ - نالیدن معاویه به حضرت حق تعالی از ابلیس و نصرت خواستن› بیت ۲۷۱۴

M2:2714 — از بهشت انداختش بر روی خاک / چون سمک در شست او شد از سماک

از بهشت انداختش بر روی خاکچون سمک در شست او شد از سماک
ابلیس، آدم را از بهشت بر روی زمین انداخت؛همان‌طور که ماهی از اوج آسمان در دام او گرفتار شد.
معاویه در شکایتش به خدا می‌گوید که ابلیس چنان قدرتی دارد که حتی آدم را از مقام والای بهشتی‌اش به زمین خاکی کشاند، همان‌طور که یک ماهیگیر، ماهی را از اوج آسمان به دام می‌اندازد.

M2:2714

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.