قرائت› دفتر ۳› بخش ۷ - بیان آنک الله گفتن نیازمند عین لبیک گفتن حق است› بیت ۲۲۷
M3:227 — ژغژغ آن عقل و مغزت را برد / صد هزاران عقل را یک نشمرد
M3:227
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
حرفهای پر زرق و برق و توخالی دنیا چنان فریبنده است که عقل انسان را زایل میکند و حتی خردمندترین افراد را هم به هیچ میانگارد و به دام میاندازد.
این بیت در ادامهٔ هشدار مولانا دربارهٔ فریبندگی دنیا و دعوتهای دروغین آن آمده است. مولانا میگوید که وعدههای دنیا مانند گردوی پوک، ظاهری فریبنده و باطنی خالی دارند. اما همین وعدههای پوچ، چنان پر سر و صدا و جذاب عرضه میشوند که قدرت تشخیص و خرد را از انسان میگیرند.
«ژغژغ» یا هیاهوی بیمعنی، استعارهای است برای تبلیغات، تملقها و وسوسههای دنیوی که عقل سلیم را مختل میکند. این هیاهو چنان قدرتمند است که به تعبیر مولانا «صد هزاران عقل را یک نشمرد»؛ یعنی حتی اگر کسی از هوش و درایت فوقالعادهای هم برخوردار باشد، در برابر این حجم از فریبکاری، آسیبپذیر است و ممکن است به سادگی نادیده گرفته شده و به دام بیفتد. پیام اصلی این است که نباید به ظاهر جذاب و پر سر و صدای دعوتهای این جهان اعتماد کرد، زیرا هدف آنها نه خیرخواهی، بلکه ربودن گوهر عقل و گرفتار کردن انسان است.
- ژَغژَغ
- سر و صدای بیهوده، هیاهو، حرف پوچ و بیمعنی
- یک نشمرد
- به حساب نیاورد، هیچ انگارد، ارزشی قائل نشود
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.