قرائت› دفتر ۳› بخش ۷ - بیان آنک الله گفتن نیازمند عین لبیک گفتن حق است› بیت ۲۲۶

M3:226 — گر دهد خود کی دهد آن پر حیَل / جوز پوسیده‌ست گفتار دغل

گر دهد خود کی دهد آن پر حیَلجوز پوسیده‌ست گفتار دغل
آن شخص بسیار فریبکار اگر هم چیزی به تو بدهد، در واقع چیزی نداده است؛حرف‌های آدم دغل‌کار مانند گردوی پوک و پوسیده است.
این بیت هشدار می‌دهد که وعده‌ها و حرف‌های شیرین آدم‌های حیله‌گر، توخالی و بی‌ارزش است، مانند گردویی که ظاهرش سالم اما مغزش پوک و فاسد است.

M3:226

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.