قرائت› دفتر ۶› بخش ۲۳ - تشبیه مغفلی کی عمر ضایع کند و وقت مرگ در آن تنگاتنگ توبه و استغفار کردن گیرد به تعزیت داشتن شیعهٔ اهل حلب هر سالی در ایام عاشورا به دروازهٔ انطاکیه و رسیدن غریب شاعر از سفر و پرسیدن کی این غریو چه تعزیه است› بیت ۷۸۴
M6:784 — پرس پرسان میشد اندر افتقاد / چیست این غم بر که این ماتم فتاد
M6:784
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
مسافر غریبه که از ماجرا بیخبر بود، برای فهمیدن علت آن غوغا و ماتم عظیم، شروع به پرسوجو از مردم کرد تا بداند این اندوه برای کیست.
این بیت لحظهای کلیدی در داستان را به تصویر میکشد. یک شاعر غریبه به حلب رسیده و با صحنهای شگفتانگیز روبرو شده است: تمام مردم شهر در روز عاشورا جمع شدهاند و به شدت عزاداری میکنند. او که از واقعهٔ کربلا و شهادت امام حسین (ع) بیخبر است، نمیتواند دلیل این ماتم همگانی را درک کند.
مولانا با عبارت «پرس پرسان» و «اندر افتقاد»، کنجکاوی و تلاش فعالانهٔ این شاعر برای کشف حقیقت را نشان میدهد. او نمیتواند از کنار چنین رویداد بزرگی بیتفاوت بگذرد. سؤالات او کاملاً ابتدایی و مادی است: «این غم برای چیست؟» و «این ماتم برای چه کسی است؟». او گمان میکند که حتماً شخص بسیار مهم و بزرگی در شهر از دنیا رفته و این فرصتی برای اوست تا با سرودن یک مرثیه، پولی به دست آورد. این ناآگاهی و نیت مادی او، در تضاد کامل با اندوه معنوی و عمیق عزاداران قرار دارد و زمینه را برای پاسخ تکاندهندهای که در ادامه میشنود، فراهم میکند.
- افتقاد
- جستجو کردن، جویا شدن، خبر گرفتن
- فتاد
- افتاد، رخ داد، اتفاق افتاد
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.