دیوان شمس› غزل ۶› بیت ۵ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۶
- هر کان می احمر خورد بابرگ گردد برخورد از دل فراخیها برد دلتنگ ما دلتنگ ما
G6:5
به زبانِ تو
هر کس که آن شراب سرخ را بنوشد، کامیاب و بهرهمند میشود،و دلتنگیهای ما را از دل میزداید و به آن گشایش میبخشد.
هر که از این شراب عشق الهی بنوشد، به مقصود میرسد و این شراب، دلهای تنگ و غمگین ما را وسعت و فراخی میبخشد.
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
می احمرشراب سرخ، کنایه از عشق الهی.بابرگکامیاب، بهرهمند، بانوا.برخوردبهرهمند میشود، نصیب میبرد.
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 بگریز ای میر اجل از ننگ ما از ننگ ما·زیرا نمیدانی شدن همرنگ ما همرنگ ما
- 2 از حملههای جند او وز زخمهای تند او·سالم نماند یک رگت بر چنگ ما بر چنگ ما
- 3 اول شرابی درکشی سرمست گردی از خوشی·بیخود شوی آنگه کنی آهنگ ما آهنگ ما
- 4 زین باده میخواهی برو اول تنک چون شیشه شو·چون شیشه گشتی برشکن بر سنگ ما بر سنگ ما
- 5 هر کان می احمر خورد بابرگ گردد برخورد·از دل فراخیها برد دلتنگ ما دلتنگ ما
- 6 بس جرهها در جو زند بس بربط شش تو زند·بس با شهان پهلو زند سرهنگ ما سرهنگ ما
- 7 ماده است مریخ زمن این جا در این خنجر زدن·با مقنعه کی تان شدن در جنگ ما در جنگ ما
- 8 گر تیغ خواهی تو ز خور از بدر برسازی سپر·گر قیصری اندرگذر از زنگ ما از زنگ ما
- 9 اسحاق شو در نحر ما خاموش شو در بحر ما·تا نشکند کشتی تو در گنگ ما در گنگ ما
ganjoor: sh6 · public domain