Dîvân de Shams› Ghazal 1› Distique 3 ← précédent · suivant →
Dîvân de Shams · غزل شمارهٔ ۱
- خورشید را حاجِب تویی، اومید را واجِب تویی مطلب تویی طالب تویی، هم مُنتها هم مُبتدا
G1:3
Votre langue
Tu es le chambellan du soleil, tu es le garant de l'espoir,Tu es le but, tu es le chercheur, toi la fin comme le commencement.
Le Bien-Aimé est la source de toute lumière et de toute espérance ; il est la totalité de l'existence, englobant à la fois celui qui cherche et ce qui est cherché.
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentaire sur ce distique
Pas encore écrit — une lecture attentive de ce distique dans son ghazal :
حاجِبChambellan, huissier ; celui qui introduit ou voile la présence d'un souverain. Ici, celui qui contrôle l'accès à la lumière du soleil.واجِبNécessaire, obligatoire, garant.مطلبCe qui est cherché, le but, l'objet de la quête.طالبCelui qui cherche, le quêteur.مُنتهاLa fin, le terme, l'ultime.مُبتداLe commencement, le principe, l'origine.
Le ghazal entier ↗
- 1 اِی رَستخیزِ ناگهان وی رحمتِ بی‌مُنتها·اِی آتشی اَفروخته، در بیشهٔ اَندیشه‌ها
- 2 امروز خَندان آمدی، مِفتاحِ زندان آمدی·بر مُستمندان آمدی، چون بَخشش و فَضلِ خدا
- 3 خورشید را حاجِب تویی، اومید را واجِب تویی·مطلب تویی طالب تویی، هم مُنتها هم مُبتدا
- 4 در سینه‌ها برخاسته، اندیشه را آراسته·هَم خویش حاجَت خواسته، هَم خویشتن کَرده رَوا
- 5 اِی روح‌بخشِ بی‌بَدَل، وِی لَذّتِ علم و عمل·باقی بهانه‌ست و دَغَل، کاین علّت آمد وان دَوا
- 6 ما زان دَغَل کَژبین شده، با بی‌گُنه در کین شده·گَه مَستِ حورَالعین شده، گَه مستِ نان و شوربا
- 7 این سُکر بین هِل عَقل را، وین نُقل بین هِل نَقل را·کَز بهرِ نان و بَقل را، چندین نشاید ماجرا
- 8 تَدبیرِ صَد رَنگ اَفکنی، بَر روم و بَر زَنگ اَفکنی·وَ اندر میان جَنگ اَفکنی، «فی اِصطِناعٍ لا یُری»
- 9 می‌مال پنهان گوشِ جان، می‌نِه بَهانه بَر کَسان·جان «رَبِّ خَلِّصنی» زَنان، والله که لاغ است ای کیا
- 10 خامُش که بَس مُستَعجِلَم، رَفتم سویِ پایِ عَلَم·کاغذ بِنِه بِشکن قَلَم، ساقی دَرآمد الصَلا
ganjoor: sh1 · public domain