بخش ۶۰ - تمثیل تلقین شیخ مریدان را و پیغامبر امت را کی ایشان طاقت تلقین حق ندارند و با حق‌الف ندارند چنانک طوطی با صورت آدمی الف ندارد کی ازو تلقین تواند گرفت حق تعالی شیخ را چون آیینه‌ای پیش مرید هم‌چو طوطی دارد و از پس آینه تلقین می‌کند لا تحرک به لسانک ان هو الا وحی یوحی اینست ابتدای مسلهٔ بی‌منتهی چنانک منقار جنبانیدن طوطی اندرون آینه کی خیالش می‌خوانی بی‌اختیار و تصرف اوست عکس خواندن طوطی برونی کی متعلمست نه عکس آن معلم کی پس آینه است و لیکن خواندن طوطی برونی تصرف آن معلم است پس این مثال آمد نه مثل

Perumpamaan ajaran syekh kepada murid-murid dan nabi kepada umatnya, karena mereka tidak sanggup menerima ajaran kebenaran dan tidak akrab dengan kebenaran, sebagaimana burung beo tidak akrab dengan rupa manusia sehingga ia dapat menerima ajaran darinya. Allah Ta'ala menjadikan syekh seperti cermin di hadapan murid seperti burung beo, dan mengajarinya dari balik cermin. “Jangan gerakkan lidahmu dengannya. Itu tidak lain adalah wahyu yang diwahyukan.” Ini adalah awal dari masalah yang tak berujung, seperti gerakan paruh burung beo di dalam cermin, yang kamu sebut khayal, tanpa kehendak dan tindakannya. Ia adalah pantulan dari bacaan burung beo di luar yang sedang belajar, bukan pantulan dari guru di balik cermin. Namun, bacaan burung beo di luar adalah tindakan guru itu. Jadi ini adalah perumpamaan, bukan kemiripan.