بخش ۱۲ - حکایت آن صیادی کی خویشتن در گیاه پیچیده بود و دستهٔ گل و لاله را کله‌وار به سر فرو کشیده تا مرغان او را گیاه پندارند و آن مرغ زیرک بوی برد اندکی کی این آدمیست کی برین شکل گیاه ندیدم اما هم تمام بوی نبرد به افسون او مغرور شد زیرا در ادراک اول قاطعی نداشت در ادراک مکر دوم قاطعی داشت و هو الحرص و الطمع لا سیما عند فرط الحاجة و الفقر قال النبی صلی الله علیه و سلم کاد الفقر ان یکون کفرا

La storia del cacciatore che si avvolse nell'erba e si mise in testa un mazzo di fiori e tulipani come un cappello, affinché gli uccelli lo scambiassero per erba. Ma l'uccello astuto percepì un po' che era un uomo, perché non aveva mai visto erba in quella forma, eppure non percepì completamente l'inganno e fu sedotto dal suo incantesimo, perché nella prima percezione non aveva una certezza, ma nella seconda percezione dell'inganno aveva una certezza, ed essa era l'avidità e l'ambizione, specialmente in caso di estrema necessità e povertà. Il Profeta (pace su di lui) disse: 'La povertà è vicina alla miscredenza'.