読む› 巻 1› ファリードゥッディーン・アッタール（神が彼の魂を聖なるものとされますように）の言葉の解釈「お前はエゴの持ち主だ、気づかない者よ、泥と血の中で食べるがいい。心の持ち主が毒を飲めば、それは蜂蜜となる」› 対句 1614
M1:1614 — او ز آتش ورد احمر آورد / از زیانها سود بر سر آورد
M1:1614
意味 · به زبانِ تو — あなたの言語 · AI
انسان کامل و صاحب‌دل، همچون ابراهیم، از دل سختی‌ها و رنجها (آتش) به زیبایی و کمال (گل سرخ) دست می‌یابد و هر ضرری را به منفعت تبدیل می‌کند.
این بیت در ادامه‌ی تمثیل حضرت ابراهیم است که به آتش نمرود افکنده شد اما آتش بر او گلستان گشت. مولانا اینجا این داستان قرآنی را به یک اصل کلی عرفانی پیوند می‌زند: انسان کامل یا «صاحب‌دل» کسی است که به چنان مرتبه‌ای از رشد معنوی رسیده که ماهیت پدیده‌ها برای او دگرگون می‌شود.
همان‌طور که آتش برای ابراهیم به جای سوزاندن، «ورد احمر» (گل سرخ) به بار آورد، انسان کامل نیز از دل مصائب و زیان‌های ظاهری، به سود و منفعت حقیقی معنوی دست می‌یابد. در حالی که یک فرد معمولی (ناقص) در سختی‌ها در هم می‌شکند، فرد کامل آن‌ها را به فرصتی برای رشد و تعالی تبدیل می‌کند. این توانایی ناشی از آن است که او با منبع هستی در ارتباط است و نگاهش به سود و زیان، دنیوی نیست.
- ورد احمر
- گل سرخ. در اینجا نماد زیبایی، کمال و نتیجهی معنوی است که از دل سختی بیرون میآید.
- بر سر آوردن
- به دست آوردن، حاصل کردن، به نتیجه رساندن.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.