読む› 巻 5› 毎日心に浮かぶ思考を、朝から家に泊まる新しい客に例える。客をもてなすことの美徳、客の気まぐれに耐えること、客が家主に無理強いしたり無作法に振る舞ったりすること。› 対句 3694
M5:3694 — ور نباشد گوهر و نبود غنی / عادت شیرین خود افزون کنی
M5:3694
意味 · به زبانِ تو — あなたの言語 · AI
حتی اگر پذیرایی نیکو از یک فکر ناخوشایند، نتیجهای آنی و مادی نداشته باشد، دستاورد مهمتری دارد و آن تقویت کردن عادت و منش نیکوست.
در این بخش، مولانا افکار ناگهانی و بهویژه افکار غمانگیز را به مهمانانی تشبیه میکند که به خانهی دل وارد میشوند. او توصیه میکند که با این مهمانان، حتی اگر «ترشرو» به نظر میرسند، به نیکی رفتار کنیم، چرا که ممکن است حامل گوهری معنوی یا خیری پنهان باشند.
این بیت به یک پرسش احتمالی پاسخ میدهد: «اگر با آن فکر ناخوشایند به خوبی رفتار کردم و در نهایت هیچ گوهری هم در دستش نبود، چه؟» پاسخ مولانا این است که حتی در آن صورت هم تو بازنده نیستی. شاید از آن فکر خاص چیزی به دست نیاورده باشی، اما «عادت شیرین» خود، یعنی خوی بردباری، مهماننوازی و نیکرفتاری را در خودت تقویت کردهای. این عمل، خود یک سرمایهگذاری در شخصیت و منش توست.
این «عادت شیرین» در جای دیگری و در موقعیتی دیگر به کارت خواهد آمد و ناگهان گرهی از کار تو باز خواهد کرد. بنابراین، ارزش اصلی در خودِ عمل نیک است، نه فقط در پاداش فوری آن. تمرین صبوری و گشادهرویی با سختیها، خود بزرگترین پاداش است، زیرا تو را برای مواجهه با زندگی غنیتر و آمادهتر میسازد.
- گوهر
- مروارید، چیز بسیار ارزشمند، کنایه از خیر و برکت معنوی
- غنی
- ثروتمند، پربار، ارزشمند
- عادت شیرین
- خوی و منش نیکو، رفتار پسندیده
- افزون کنی
- زیاد میکنی، تقویت میکنی
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.