抒情詩全体 ↗

1. 1 آه در آن شمع منور چه بود·کآتش زد در دل و دل را ربود
2. 2 ای زده اندر دل من آتشی·سوختم ای دوست بیا زود زود
3. 3 صورت دل صورت مخلوق نیست·کز رخ دل حسن خدا رو نمود
4. 4 جز شکرش نیست مرا چاره‌ای·جز لب او نیست مرا هیچ سود
5. 5 یاد کن آن را که یکی صبحدم·این دلم از زلف تو بندی گشود
6. 6 جان من اول که بدیدم تو را·جان من از جان تو چیزی شنود
7. 7 چون دلم از چشمه تو آب خورد·غرقه شد اندر تو و سیلم ربود