抒情詩全体 ↗

1. 1 هر که ز عشاق گریزان شود·بار دگر خواجه پشیمان شود
2. 2 والله منت همه بر جان اوست·هر که سوی چشمه حیوان شود
3. 3 هر که سبوی تو کشد عاقبت·در حرم عشرت سلطان شود
4. 4 تنگ بود حوصله آدمی·از تو چو دریای و چو عمان شود
5. 5 رو به دل اهل دلی جای گیر·قطره به دریا در و مرجان شود
6. 6 جنبش هر ذره به اصل خودست·هر چه بود میل کسی آن شود
7. 7 کافر صدساله چو بیند تو را·سجده کند زود مسلمان شود
8. 8 جان و دل از جذبه میل و هوس·همصفت دلبر و جانان شود
9. 9 خار که سرتیز ره عاشق است·عاقبت امر گلستان شود
10. 10 ناطقه را بند کن و جمع باش·گر نه ضمیر تو پریشان شود