抒情詩全体 ↗

1. 1 دل و جان را در این حضرت بپالا·چو صافی شد رود صافی به بالا
2. 2 اگر خواهی که ز آب صاف نوشی·لب خود را به هر دردی میالا
3. 3 از این سیلاب درد او پاک ماند·که جانبازست و چست و بی‌مبالا
4. 4 نپرد عقل جزوی زین عقیله·چو نبود عقل کل بر جزو لالا
5. 5 نلرزد دست وقت زر شمردن·چو بازرگان بداند قدر کالا
6. 6 چه گرگینست وگر خارست این حرص·کسی خود را بر این گرگین ممالا
7. 7 چو شد ناسور بر گرگین چنین گر·طلی سازش به ذکر حق تعالا
8. 8 اگر خواهی که این در باز گردد·سوی این در روان و بی‌ملال آ
9. 9 رها کن صدر و ناموس و تکبر·میان جان بجو صدر معلا
10. 10 کلاه رفعت و تاج سلیمان·به هر کل کی رسد حاشا و کلا
11. 11 خمش کردم سخن کوتاه خوشتر·که این ساعت نمی‌گنجد علالا
12. 12 جواب آن غزل که گفت شاعر·بقایی شاء لیس هم ارتحالا