抒情詩全体 ↗

1. 1 توبه من درست نیست خموش·من بی‌توبه را به کس مفروش
2. 2 بندهٔ عیب‌ناک را بمران·رحمت خویش را از او بمپوش
3. 3 تو سمیع ضمیر و فکری و ما·لب ببسته همی‌زنیم خروش
4. 4 هر غم و شادی‌یی که صورت بست·پیش تصویر توست خدمت کوش
5. 5 نقش تسلیم گشته پیش قلم·گه پلنگش کنی و گاهی موش
6. 6 می‌نماید فسرده هر چیزم·همچو دیگ‌ند هر یکی در جوش
7. 7 می‌زند نعره‌های پنهانی·ذره ذره چو مرغ مرزنگوش
8. 8 وقت آمد که بشنوید اسرار·می‌گشاید خدا شما را گوش
9. 9 وقت آمد که سبزپوشان نیز·در رسند از رواق ازرق‌پوش