抒情詩全体 ↗

1. 1 چشم تو با چشم من هر دم بی‌قیل و قال·دارد در درس عشق بحث و جواب و سؤال
2. 2 گاه کند لاغرم همچو لب ساغرم·گاه کند فربهم تا نروم در جوال
3. 3 چون کشدم سوی طوی من بکشم گوش شیر·چونک نهان کرد روی ناله کنم از شغال
4. 4 چون نگرم سوی نقش گوید ای بت پرست·چشم نهم سوی مال او دهدم گوشمال
5. 5 گویمش ای آفتاب بر همه دل‌ها بتاب·جمله جهان ذره‌ها نور خوشت را عیال
6. 6 سر بزن ای آفتاب از پس کوه سحاب·هر نظری را نما بی‌سخنی شرح حال
7. 7 بازمگیر آب پاک از جگر شوره خاک·منع مکن از جلال پرتو نور جلال
8. 8 جلوه چو شد نور ما آن ملک نورها·نور شود جمله روح عقل شود بی‌عقال
9. 9 ای که میش خورده‌ای از چه تو پژمرده‌ای·باغ رخش دیده‌ای باز گشا پر و بال
10. 10 باز سرم گشت مست هیچ مگو دست دست·باقی این بایدت رو شب و فردا تعال